Kaolien is een van de aluminosilicaatkleien die door de vuurvaste industrie worden gebruikt. Deze kleisoorten hebben een aluminiumoxidegehalte (Al2O3) van ongeveer 20% tot 45,9% voor theoretisch zuiver kaolien.

Cement is een term die wordt gebruikt om veel verschillende soorten stoffen te beschrijven die worden gebruikt als bindmiddel of lijm. Het belangrijkste geproduceerde cement in termen van hoeveelheid is Portland-cement, dat in de bouw wordt gebruikt. Andere soorten cement zijn onder meer metselwerk en olieputten die worden vervaardigd voor specialistische toepassingen, en calciumaluminaatcement, dat wordt gebruikt in vuurvaste materialen.

Glasvezel is een fijn, vezelachtig materiaal gemaakt van hetzelfde type grondstof dat wordt gebruikt voor de productie van vlakglas. Er wordt een breed scala aan kwaliteiten vervaardigd, die kunnen worden onderverdeeld in wapenings-, isolatie- en optische categorieën. Glasvezel wordt gekenmerkt door hoge trek- en slagsterkte, lichtgewicht, hoge weerstand tegen chemische aantasting en over het algemeen lage kosten.

Het verbruik van kaolien is geconcentreerd in de papier-, rubber-, keramiek-, vuurvaste, glasvezel- en cementindustrie. Kleinere, maar nog steeds belangrijke verbruikende industrieën zijn verf, kunststoffen, lijmen en afdichtingsmiddelen en katalysatordragers. Buiten deze industrieën wordt kaolien in kleine hoeveelheden door een aantal industrieën gebruikt. Roskill schat dat de consumptie van kaolien buiten de hierboven genoemde industrieën in 2002 ongeveer 720.000 ton bedroeg.

Het belangrijkste industriële gebruik van kaolien als vulmineraal vindt plaats in de papierindustrie, waar het zowel in vulmiddel- als coatingtoepassingen wordt gebruikt. Het gebruik van kaolien staat echter onder druk door andere concurrerende mineralen, met name gemalen en neergeslagen calciumcarbonaat (GCC en PCC).