کائولن یکی از تعدادی خاک رس آلومینو سیلیکات است که توسط صنایع نسوز مصرف می شود. این خاک رس ها دارای محتویات آلومینا (Al2O3) در حدود 20% تا 45.9% برای کائولن از لحاظ نظری خالص هستند.

سیمان اصطلاحی است که برای توصیف بسیاری از انواع مختلف مواد که به عنوان چسب یا چسب استفاده می شود، استفاده می شود. مهمترین سیمان تولید شده از نظر کمیت سیمان پرتلند است که در ساختمان سازی کاربرد دارد. انواع دیگر سیمان شامل سنگ تراشی و چاه نفت است که برای کاربردهای تخصصی ساخته می شوند و سیمان آلومینات کلسیم که در نسوزها استفاده می شود.

الیاف شیشه یک ماده ریز و فیبری است که از همان نوع مواد اولیه ای که برای تولید شیشه تخت استفاده می شود ساخته شده است. طیف گسترده ای از گریدها تولید می شود که می توان آنها را به دسته های تقویت کننده، عایق و نوری تقسیم کرد. فیبر شیشه با استحکام کششی و ضربه ای بالا، سبک وزن، مقاومت بالا در برابر حملات شیمیایی و به طور کلی هزینه کم مشخص می شود.

مصرف کائولن در صنایع کاغذ، لاستیک، سرامیک، دیرگدازها، الیاف شیشه و سیمان متمرکز است. صنایع مصرفی کوچکتر، اما همچنان مهمتر رنگ، پلاستیک، چسب و درزگیرها و تکیه گاه های کاتالیست هستند. در خارج از این صنایع، کائولن به مقدار کم توسط تعدادی از صنایع استفاده می شود. Roskil برآورد می کند که مصرف کائولن در خارج از صنایع ذکر شده در بالا حدود 720000 تن در سال 2002 بوده است.

مهمترین کاربرد صنعتی کائولن به عنوان ماده معدنی پرکننده در صنعت کاغذسازی است که در هر دو کاربرد پرکننده و پوشش استفاده می شود. با این حال، استفاده از کائولن تحت فشار سایر مواد معدنی رقیب، به ویژه کربنات کلسیم آسیاب شده و رسوب شده (GCC و PCC) است.